Afspraken

Wat een vreemde week!

Bijna elke dag liep er iets mis met de afspraken in de therapiepraktijk:

Sommigen kwamen niet opdagen (sorry, mij helemaal ontgaan…).
Er wordt meteen wel een nieuwe afspraak gevraagd, bij voorkeur voor de week nadien. Men is dan ook nog eens verontwaardigd dat dit niet steeds lukt en er komt zelfs geen reactie meer op de voorstellen.

Anderen annuleerden weliswaar tijdig en kregen meteen nieuwe afspraak, waarvoor dank!;-)
Iemand op zelfde dag! (sorry mooi weer, ik ga dagje naar zee, heb het echt nodig…).
Kan ik 1/2u later komen? Ik heb me vergist tijdens maken afspraak…,
Iemand anders verplaatste 2x op zelfde dag (mijn hoofd is complete chaos…)

Uiteraard is er steeds wel een reden en zijn er steeds onvoorziene omstandigheden.
Niet altijd leuk, maar ik maak er meestal echt geen punt van!
Maar deze week was het echt opvallend veel…

Spanning in de lucht?

Bliksem

Vermits de wachttijd voor een eerste afspraak nu toch enkele weken bedraagt, heb ik ook een wachtlijst.  Bij tijdige annulatie kan ik iemand van op die lijst contacteren, die dan meteen ook sneller kan geholpen worden. Bij last-minute annulaties kan dit dus niet.

Niet enkel jammer voor hen, maar ook voor mij.
Men staat er niet steeds bij stil dat dit voor mij ook wel echt inkomensverlies betekent…

Vermits ik het aantal afspraken beperk om me echt te kunnen focussen op mijn “bezoekers” verwacht ik toch wel beetje respect terug.
Helaas is dit beetje een algemene trend aan het worden, die normvervaging.
Ik merk het ook bij bevriende restaurantuitbaters, er wordt gereserveerd en niet opgedaagd….

respect2

Ik hou zoveel mogelijk rekening met alles en iedereen, maar ik bepaal mijn eigen agenda! Het is niet enkel respectloos naar mij, maar vooral naar jezelf!

Maar ik ga ervan uit dat dit een éénmalige, vreemde week was hoor!

Ik vertrouw er op dat de juiste mensen nog steeds hun weg vinden naar mijn praktijk.

En voel je nu echt niet verveeld om de volgende weken een afspraak te verzetten he 🙂 ,hou gewoon beetje rekening met de timing! 😉

Wat een gelukzak ben ik toch, met 90% van hen zou ik gerust zelfs vrienden kunnen worden!

friends

Fijn dat ik toch ook dit eens kwijt kan/mag via deze weg!

JA! Ik ben hooggevoelig! (én ben er fier op)

Openbaar vervoer

Afgelopen week was het “week van de mobiliteit”.

Mobiliteit

Op de radio werd er beslist om elke presentator toch een ferme uitdaging te laten aangaan. Ik wist van niets omdat ik de week ervoor met vakantie was.

Maandagochtend kreeg ik telefoontje van Stefan, mijn collega die het ochtendblok presenteert, met de vraag (opdracht onder lichte dwang 😉) of ik met de tram naar het werk wou komen…

Ik had een zalige vakantie achter de rug, geen last van maandagochtendblues dus.
Heel spontaan op de vraag ingegaan.

8u: 5min.wandelen naar de halte, echt niet lang moeten wachten en daar was hij dan…de tram!

15

Voorzichtig opgestapt en al meteen een hele hoop prikkels: veel volk, lawaai, hinderlijke geurtjes, norse mensen, uitbundige jongeren. Ik weet plots wat ze allemaal hebben uitgestoken tijdens het weekend….

druk

Rustig blijven, zei ik tegen mezelf.
Ik dacht, ik ga eens het voorbeeld geven en tegen de mensen vriendelijk goeiemorgen zeggen. Toffe ervaring, ik werd als een alien bekeken lol.

aap

Ondertussen werd ik beetje misselijk van het brute rijden van de chauffeur. Na een half uurtje kwam er een plekje vrij om te gaan zitten. Oef, geen zin meer om bijven “goeiemorgen” te zeggen. Na een weekje Vlieland met allemaal fijne mensen, is de cultuurshock toch heel groot.

Vermits deze opdracht ook gefilmd werd om op social media te plaatsen, stapte Lowie, redacteur van dienst, enkele haltes voor mijn eindhalte op. Filmen maar! . “Wat een luxe” zei hij me: “bijna geen volk meer“. Had hij maar van in het begin moeten meerijden…

Hij neemt dus elke dag de tram, respect!

50 min.ben ik onderweg geweest, met de wagen in volle ochtendspits 20 min!

OK, op zich is het een fantastisch gedachtegoed: geen file, goed voor het milieu, etc…

Maar voor een hooggevoelig persoon is het niet steeds het aangewezen vervoermiddel.

Respect voor elke lotgenoot die het elke dag moet ondergaan en euh….lucky me!

JA! Ik ben hoogsensityves én ben er fier op!

Buiten de zon(a)

Een zona!
Nieuw voor me 🙂

Stress

Ondertussen is ie weg, maar hij komt zeker nog eens op bezoek!
Hij vond het fijn vertoeven daar boven op mijn rug 🙂

De afgelopen maanden waren inderdaad nogal intens: voorbereidingen van het huwelijk, feest(en) zelf, meerdere uren op radio en meerdere bezoekers in de praktijkruimte :-). Beetje teveel, beetje maar ….

Gelukkig heb ik veel kunnen bijslapen tijdens de huwelijksvakantie, maar ik merkte bij thuiskomst dat ik (net zoals voor de burn-out) de vakantie nodig had om enkel te recupereren ipv bewust te kunnen genieten.

Ik heb dus net voor mijn huwelijk nog eens geflirt he!Flirt

Met een lichte burn-out!;-)

Het blijft een levenslange valkuil, maar hoe fijn dat ik nu ook hulp krijg van mijn lichaam. Een zona! Te wijten aan mijn immuniteitssysteem.
Een duidelijker signaal is er niet.

Blij dat ik er bewust mee kan omgaan: meteen gas teruggenomen, wat homeopatische ondersteuning en voel me ondertussen toch weer veel beter!

Luisteren
Ik zeg het dagelijks tegen de mensen bij me op bezoek! 😉

Maar ik heb toch ook opgemerkt dat een beetje zon wonderen doet, ooit pendel of woon ik er…onder de Zon.

Bewust leven, een aanrader!
Maar vergeet je onderbewuste niet 😉

Ja, ik ben sensityves! En ben er fier op!

L-Yves-e groeten.

Rust

en dan vooral in mijn hoofd!
That’s what i need!

Prikkels

Ondertussen ben ik me er heel bewust van , van die trouwe bondgenoten 🙂
Meestal lukt het me, en soms…is het teveel.

mindfull

Bij jou toch ook!? En dan zoek ik zelf de rust op!

Gisterenavond was zo’n avondje…

  • Nogal stressy week op de radio achter de rug waar die prikkels nogal heftig waren: zowel negatief (hier en daar wat spanningen rond mentaliteit)  als zeer positieve door antenne-acties…..
  • Heel fijne mensen op bezoek gehad deze week in de praktijk, maar wel zeer intens, met fantastische inzichten en oplossingen tot gevolg.
  • Nog een fijne avond met vriendinnen, met ook zeer fijne gesprekken.

Maar soms wil ik gewoon ook eens iets luchtigs: verstand op nul, maar dat ik dan ook echt voel dat er iets ontspannends in het hoofd binnensluipt.

Tania was gisterenavond nogal moe van haar cursus, wat ik dan ook meteen overneem.gggrrr

Op ons terras was het een echo-feestje van Tomorrowland, in het park beneden waren kleine kindjes écht verdrietig. Dan maar naar binnen en wat TV kijken: ik voel me nogal snel geïrriteerd door het trage nutteloze zappen, blijkbaar had Tania er zin in…en dan een film met nogal heftige geluiden….

Geluid

Zeer vreemd, maar dan is er dus een kleine ontploffing in mijn hoofd: ben dan zelf maar rustig op bed gaan liggen, wat etherische olie op de geblokkeerde rug en na een kwartiertje voelde ik de rust weerkeren….Op zulk moment ben ik liever echt even alleen.

alleen

Eens je een bepaalde richting in je leven hebt gekozen, kan je dus niet meer terug!
Niet dat ik het wil hoor. Maar op sommige momenten ben je zo bewust van je eigen hooggevoeligheid, soms toch zeer heftig.
Maar meer dan ok he!

Ik wil hier niet klagen, integendeel!
Ik wil enkel wat intieme ervaringen delen met lotgenoten, hooggevoeligen die al een lidkaart hebben van het HSP-clubje of sommigen die binnenkort lid gaan worden.

Wees welkom!
JA! Ik ben sensityves én ben er fier op!

innerlijke rust

Feelings!

Afgelopen weekend was nogal druk…
Zaterdag een “after wedding bbq” op dezelfde locatie als ons trouwfeest enkele weken geleden. De radiocollega’s….!
Fijn om ze eens mee te maken in een andere omgeving en mét partner. What a feeling!

Dessert

En zondag was ik uitgenodigd door Nadine, een ex-klant vanuit mijn vorig beroepsleven. Iemand met wie ik niet echt veel “zaken” heb gedaan, maar vooral steeds een fijn contact had. In het digitale tijdperk van vandaag wou ze nog eens een klassieke “afternoon tea”, met persoonlijk gesprekken….Tof!

Blij om dan te merken dat dat gevoel van toen wel juist zat, dat je in een commerciële omgeving ook eens gewoon een fijn moment kan hebben, zonder meer.

Leuk

Het waren dergelijke gesprekken die me de laatste 2 jaren van mijn job toen overeind hielden in die haaienwereld. Wat was ik dan ook blij dat diverse klanten me contacteerden tijdens de burn-out om te vragen hoe het met me ging. Juist die mensen waar het weliswaar soms zwaar onderhandelen was, maar als “juiste” mensen aanvoelden voor me.

Straf dat enkelen van hen zelfs nu “op bezoek” komen in mijn praktijk.
Nog straffer….ik hou er zelfs nieuwe vrienden aan over!

Friends

Maar dus dat feestje op zondag: heel wat oude mediacontacten, die ik persoonlijk kende of van naam. Fijn om te “voelen“, sommigen zijn nog steeds die gewiekste zakenmannen, die geraffineerde vrouwen die de zaak ipv zichzelf op de eerste plaats zetten.
Zelfs op een zondag, in privésfeer….
Blij dat ik me opperbest voelde en echt wel afstand kon nemen. Ik voel me terug in mijn kracht, voelde wel hun gespannenheid aan…so what…hun probleem!

En Nadine is nog steeds een fijne dame!

Ja! Er is leven na de burnout en …..

Sensityves

JA! Ik ben sensityves én ben er fier op!

Welkom! (terug)

Voila, hier ben ik terug! 🙂

Welkom

Zoals je kon lezen in de vorige blog heb ik besloten om het niet meer over de burn-out op zich te hebben, maar ik wil heel graag mijn ervaringen met je delen over hooggevoeligheid.

Sensitief

HSP, je zal het al wel ergens opgemerkt hebben.
Het staat voor Hoog Sensitieve personen.
Neen, het is GEEN ziekte, het is een fantastische identiteitseigenschap.

Wel staan de meeste hooggevoelige personen op de eerste rij klaar om te proeven van een burn-out. 😉

Mijn eigen burn-out was veel minder te wijten aan een mogelijke te hoge werkdruk.

Het ging vnl over mezelf, hoe ik mijn werk deed (loyaal, gepassioneerd, enz...), na enige tijd en de nodige begeleiding werd vrij snel duidelijk dat het niet enkel was hoe ik werkte, maar hoe ik zelf in het leven stond! Best confronterend.;-)

Als je te weinig van afweet van hooggevoeligheid, kan het best zwaar zijn.
Eens je inzicht krijgt in de materie en dus vooral jezelf én het accepteert, is het een openbaring.Echt!

Hangmat

Dingen die je in het verleden als “zwaar” of “belemmerend” beleefd hebt, ga je nu op een andere manier bekijken en ervaren.

Je frustreert je bv. niet meer dat je te veel hinder hebt van lawaai, maar plots kies je bewust voor stilte en geniet je er van. Omdenken, zalig!

De continue prikkels die je ervaart als hooggevoelige blijven, maar de manier waar je er zelf mee omgaat kan je veranderen. Zelf heb ik me aan de hand van een aantal zeer algemene levensvisies een zalig leven aangemeten.

Deze visies à la “ik ben enkel verantwoordelijk voor mezelf“, “ik zet mezelf op de eerste plaats” enz helpen me wel degelijk om nu te leven ipv te overleven.

Dit vraagt uiteraard wel wat therapeutische begeleiding.
Sinds enkele jaren begeleid ik als NEI-therapeut enorm veel hooggevoelige personen die vastlopen.

Je denkt meestal dat het te wijten is aan je werk, je partner, de kinderen, etc…

Maar eigenlijk is het heel eenvoudig: de oplossing ligt niet in een mogelijke scheiding, verandering van werk op zich(kan wel op het einde een bewuste keuze zijn, nu zou het een vlucht zijn), maar de oplossing ligt in jezelf, in je onbewuste.

De komende maanden ga ik met plezier eigen ervaringen als hooggevoelige delen,

images (2)

JA! Ik ben sensityves (én ben er fier op).

Mijn laatste!?

Al enkele dagen spookt het door mijn hoofd: stoppen met bloggen over mijn ervaringen met mijn burn-out…..

Unknown

Dat er meer dan een fantastisch leven op je wacht nadien, is me ondertussen wel duidelijk ;-).

Hopelijk heb ik je beetje kunnen inspireren de afgelopen jaren?
(November 2014 publiceerde ik mijn eerste blog!)

Ik ben me er bewust van dat ik wel meerdere zaken aan het “afronden” ben; zo net voor mijn trouw. Niet enkel deze blog. Heel verrassend om in te zien. Maar het voelt wel enorm goed aan!

images (2)

Mocht je zelf nog in het begin of midden in een burn-out zitten, kan ik je alleen maar adviseren om op zoek te gaan naar jezelf , het te accepteren en op een totaal andere manier te gaan leven! Durf het, het is fantastisch!

Denk niet te snel dat je er al “bent“, het gaat traag. Geniet ook van elke stap.
Laat je helpen, begeleiden, gidsen met en door mensen die je vertrouwt.
Ze komen wel spontaan op je pad, die “juiste” mensen voor je!

Lees gerust de vorige blogs, je merkt wel in welke fase je zit :-).

Ik voel me zo dankbaar voor mijn eigen burn-out , maar ook voor jullie vele reacties: openlijk op deze blog, via de Facebookpagina, maar ook zeker en vast de vele privé reacties. En dat is toch nog steeds de meerderheid: discretie, taboe?
De reden is niet belangrijk, er meer bezig zijn des te meer!;-)

images (5)

Ik heb wel besloten om binnen enkele weken (begin juli?) terug te beginnen bloggen over HSP, hooggevoeligheid dus.

Ook dit is fantastisch als je er juist mee omgaat!

images (3)

Vermoedelijk zal dit ofwel via een andere blog of enkel via de Facebookpagina “sensityves” zijn. Indien interesse, gewoon “liken” en wandel maar mee 😉

Ik beloof je een fijne wandeltocht!

Ondertussen ga ik nog de laatste voorbereidingen treffen voor het huwelijksfeest en nadien wat vakantie nemen. Begin juli hoop ik je weer te mogen inspireren met de prachtige eigenschappen van hooggevoeligheid!

Graag tot dan en euh…nooit vergeten….

JA! ER IS LEVEN NA DE BURN-OUT!

L-Yves-e groeten.

De dokter moet het maar oplossen….

De laatste dagen heb ik nog maar eens opgemerkt hoe sommige mensen denken dat anderen altijd de schuld zijn van hun fysische en emotionele ongemakken én dat “die anderen” het dan ook maar moeten oplossen. (slachtofferrol)

Fout

Ik merk dat ik hier nog soms kwaad van word; waarschijnlijk vooral kwaad op mezelf omdat ik besef dat ik vroeger ook zo dacht 😉

Uiteraard ga je best met een fysisch ongemak eens langs een dokter om de eerste hulpen/ingrepen te laten toedienen. Maar een operationele ingreep of een pilletje is geen wondermiddel hé. Dokters/psychiaters en therapeuten ook niet ;-);

Vaak zijn lichamelijke klachten een alarmsignaal voor onbewust geblokkeerde emoties.

Migraine, spierklachten, darmklachten, hart, etc…onderschat de invloed van je emoties hierop niet. Soms moet je je idd laten opereren, tijdelijke medicatie nemen. Maar die dokters zijn geen tovenaars hé! (behalve soms bij chirurgische ingrepen 😉)

Pas je leefstijl aan, niet enkel lichamelijk, maar vnl geestelijk!

Ik hoorde recent nog een opmerking van iemand wiens vriendin “weeral” geopereerd moest worden, en of het toch niet beter  zou zijn om een andere dokter te raadplegen, een ander hospitaal te kiezen…..Alsof er geen eigen verantwoordelijkheid is!!!

verantw

Alsof van dokter of hospitaal veranderen dé oplossing is, begin al eens met zélf te veranderen! Begin te leven ipv te overleven!

Iemand in mijn praktijk werd geadviseerd om schildklier te opereren wegens te slechte waarden, gelukkig besloot ze zelf om aan haar geblokkeerde emoties te werken. Alle waarden plots ok!

uitbenen

Vermits ik geen medische achtergrond heb, wil/kan/mag ik over medische klachten geen uitspraak doen. Tuurlijk moet er in sommige omstandigheden eerst medisch ingegrepen worden. Maar onderschat de andere invloeden niet: voeding én geest!

Voeding aanpassen kan een eerste stap zijn, maar ook hier zijn er vaak onderliggende geblokkeerde emoties.

Ik blog hier even over omdat ik vroeger ook zo dacht, zoals velen zo werd opgevoed. Zonder hiervoor die anderen het kwalijk te nemen, ook zij zaten in bepaalde patronen. Maar ik heb mijn verantwoordelijkheid opgenomen en die patronen doorbroken. Heel belangrijk, zeker voor HSP’ers en die staan dan weer op de eerste rij om een …burn-out te krijgen!

Vandaar, leer inzien wie je bent, accepteer het en leef er naar, want…

JA! Er is leven na de burn-out!

 

 

Weg met de slachtofferrol!

Het is ondertussen weer even geleden dat ik nog iets heb neergeschreven.
Druk (oei oei oei), vakantie (yes yes yes) en voorbereiding huwelijk!

Trouw2

Maar mijn nieuw leven na de burn-out gaat alweer een nieuwe fase in, het huwelijk.
En dat brengt zowel bij mezelf als bij Tania weer emoties naar boven.

Ik voel echt weer aan dat er weer enkele zaken opgekuist worden in het onderbewuste, en ja dat doe ik zelf!
Ongelofelijk hoe mijn eigen patiënten me zo diep spiegelen! (Nog eens dikke merci K.;-))
Fascinerend om het te doen én te voelen.

Velen aarzelen om aan zichzelf te werken, het is dan inderdaad ook vaak heftig, maar zo heerlijk achteraf. En neen, dit stopt nooit, het is levenslang, maar oh zo fijn!

Blijf niet ontkennen dat je slachtoffer bent geweest van sommige gebeurtenissen in je leven. Velen durven niet naar het onderbewust te gaan, het aan te voelen, omdat ze denken dat ze zich dan in een slachterofferROL gaan nestelen.
En ze willen vooral niet vergeleken worden met een welbepaalde persoon.

Calimero

Erken dat je slachtoffer bent geweest. Je kan er perfect voor kiezen om nadien geen rol te gaan spelen, de bewuste slachtofferrol…..maar om aan jezelf te werken en te genieten van het leven waarvoor je zelf kiest.

Het is niet omdat je bepaalde zaken begrijpt, dat je tegelijkertijd niets mag voelen.
Het is en/en!
Ja, je begrijpt een bepaalde situatie, maar ontken je eigen gevoelens daarbij niet. Tuurlijk gebeurt dit onderbewust. Door deze beweging in je brein, gaat je ratio het overnemen van je emo en ga je overleven ipv te leven.

Tuimel niet in de valkuil, doorbreek je eigen patroon!
Kies voor jezelf, werk aan jezelf, bewust, maar vooral aan je onderbewuste!

Waard

JA! Er is leven na de burn-out! (en wat voor één ;-))

Tot een volgende keer!

L-Yves-e groeten

Spiegelpaleis

Neen, neen, ik ben niet naar een of andere kermis geweest :-).

“Het leven is een spiegelpaleis”!

spiegelpaleis
Die maffe woorden floepten uit mijn mond tijdens een NEI-sessie met een vriendin….

En wij maar lachen, maar het is waar!

Als ik je een goede raad mag geven: sta er eens even bij stil waarom je soms op een bepaalde manier op iets of iemand reageert?
En denk er eens heel eerlijk en open over na of dit iets effectief over die/dat andere zegt of misschien toch ook wel iets over….jezelf!?

ik

Vooral je kinderen, familie, collega’s helpen je wel eens…in je eigen spiegel te kijken.

Blijf je vooral niet op hen focussen, maar kijk naar jezelf.

jezelf-in-spiegel

Een SPIEGEL is daar uitermate geschikt voor 🙂

Kuis je emotionele blokkades op!
Je gaat je gewoon stukken opgeluchter voelen nadat je van die patronen, valkuilen verlost bent. Plots trap je niet meer in die valkuil.
Die zal er steeds wel blijven, maar nu wandel je er om heen, ipv er weer in te tuimelen.
En er telkens weer uit kruipen….vermoeiend!

JA! Er is leven na de burn-out! Een leven in een spiegelpaleis.🙂

L-Yves-e groeten

PS: toeval of niet: vroeger durfde ik op een kermis echt niet in een spiegelpaleis.
Misschien tijdens de eerstvolgende kermis hier in de buurt eens uittesten?