Lazy sunday…met een geurtje

Nog eens lang geleden, een zondag met

Lege agenda

lege agenda….

Gisterenavond fijn etentje gehad bij Jill en haar mama en vriend. Jill maakte dat prachtige filmpje en ze wilden me bedanken voor de medewerking aan het eindwerk van haar dochter.  Eigenlijk moet ik haar bedanken, maar ok!

Uiteraard ging het weer vrij snel  over “diepere” dingen. Het lijkt ons nieuw lot te zijn! :-).
Ook in de week sprak een collega me aan over het therapiewerk dat ik doe, ook hij is geïntrigeerd….

Het stoort me/ons niet, integendeel. Als koppel zijn we een totaal andere weg ingeslagen, een waar we ons duidelijk meer dan thuis voelen. Ik met radio en therapiewerk en Tania is meer dan in de wolken als Vedic Art teacher!

Wandel gerust mee!
Maar denk nu niet dat we enkel “ernstig” kunnen zijn he ;-).

Scheet

Het was al snel 1u30 als we in bed lagen!

Gelukkig niet om 4.45u wakker geschoten, maar toch om 7u…
Mijn bioritme van in de week (wekker om 4.45u) speelt me in het weekend parten.

Nog even blijven liggen en dan maar opgestaan, koffie, ontbijt etc….en plots ontdekken dat er niets in de agenda staat, wel eens zalig!
Beetje gelezen, zelfs vervolg van een film gezien (foei, op een voormiddag TV zien 😉).

Kan niet

Plots kreeg ik weer zin om nog eens wat neer te schrijven. Ik werd naar mijn pc gezogen door de heerlijke geuren uit de open keuken. (mijn pc staat op keukentoog)

Hoe lekker rook dat allemaal!
Tania zit in een kookmodus sinds ze fan is geworden van Sandra Bekkari’s boeken “Nooit meer diëten”. En ik mag er mee van genieten!

Fijn om haar bezig te zien in de keuken.
Terwijl ik dit aan het neerpennen ben, besef ik dat ik terug regelmatig ontroerd word door kleine dingen.

Zelfs het gewoon rustig samenzijn op een zondagmiddag, oh zo ouderwets: zij kookt, hij doet niets!  lol.
De geuren doen me genieten, ze bezig zien geeft me een warm gevoel, en ik DURF dit nu ook te uiten!

Goed bezig!

Terug kunnen genieten van kleine, eenvoudige dingen.
Je terug kwetsbaar open durven stellen en het nog rondbazuinen ook :-).

Vind je dit overdreven of is dit steeds heel normaal voor je , des te beter voor jou. Misschien lees je deze blog  dan wel gewoon uit nieuwsgierigheid? 😉 Ook goed!

En toch weet ik dat dit herkenbaar is voor velen (of herkenbaar zal worden).

Nooit moed opgeven, want, JA! Er is leven na de burn-out!

 

En nu nog wat van die mango-kokos koekjes snoepen,

Tania

de groentelasagne blijkt helaas pas voor morgen te zijn…….

De sesam crackers met verse guacamole zijn ondertussen wel bijna op! 🙂

L-Yves-e groeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s