Dr.D.,ik ben GEEN nummer!

In een van de vorige blogs schreef ik over mijn linkeroog dat het definitief opgeeft. Tenminste de lens, witte cataract is het verdict. De eerste oogarts kon er niet van over, nog zo jong en toch al cataract. Ze raadde me toch een bezoek aan een specialist aan, een die duidelijk in haar “netwerk” zat ;-).

Gisteren naar Middelheim, wat een fabriek!

Middelheim
10tallen mensen op een rij. Buiten 34°, binnen geen airco, wat te begrijpen is in een kliniek. Maar er zijn alternatieven. Water voorzien, zou al fijn zijn. De persoonlijke hygiënische toestand van mensen verbaast me steeds meer en meer, ook op het openbaar vervoer….

Afspraak om 14.15, buiten om 16u!

Geduld

Eindelijk:

14.15u: eerste oogtest door assistente, bandwerk.
15u: Dr.D.in hoogst eigen persoon, zelfde paniekerige reactie: onmogelijk op zo’n jonge leeftijd, toch echt niet gestoten, gevochten, gevallen? NEEN dus!

Ben hier maar wijselijk niet over emoties begonnen….

omg

15.10u!:  “OK, opereren dus“,volgende week, “ooit moet er toch geopereerd worden en esthetisch is het ook toch ook geen zicht he” kwam er in 1 ruk uit. Ik trachtte hem rustig duidelijk te maken dat dinsdag iets te snel was. “Geen probleem” , “ik zet het er toch op, als het niet past moet je maandag maar annuleren“. Huh, dokter ik probeer iets te zeggen, misschien even de moeite doen om te luisteren?

Regel alles maar verder met mijn assistente …, tot dinsdag!”

Volgende graag!

Volgende

15.15u: Terug naar de wachtzaal, de lens sterkte moet nog gemeten worden. Ondertussen zit ik daar in die praktische en administratieve mallemolen. Ook al wil de operatie nog niet laten doorgaan, ik moet door de ketting alvorens ik de afspraak kan afronden. En maar pushen!

Weer 15min wachten, sterkte gemeten, terug naar wachtzaal, naar die heerlijke geuren.

15.45u  eindelijk bij assistente: ik bespaar je de hele uitleg, maar krak dezelfde brainwashing, maandag maar bellen om operatie eventueel uit te stellen. Ik begin dus terug uit te leggen dat ik NIET geopereerd wil worden. Ik krijg er geen woord tussen, en assertief ben ik hoor!

Hoop papieren meegekregen…én een voorschrift voor druppels …voor de operatie van dinsdag.

HALLO, ik spreek tegen u! GEEN operatie dinsdag!

Listen to me

16u: terug buiten, stikkapot.

Ocharme die mensen om zo te willen werken, leven….

Binnenkort hebben ze allemaal ….een burn-out! 🙂
Wie weet komen ze nog bij mij op de praktijk terecht, ik luister wel! 😉

Wat ben ik toch blij dat ik zo niet meer hoef te leven, werken!

JA! Er is leven na de burn-out!

Ondertussen al afspraak gemaakt bij andere dokter, hopelijk iets persoonlijker.

Hopelijk vergeet ik maandag niet te annuleren.
Vandaag neemt niemand op blijkbaar!?

L-Yves-e groeten.

 

 

 

Lazy sunday…met een geurtje

Nog eens lang geleden, een zondag met

Lege agenda

lege agenda….

Gisterenavond fijn etentje gehad bij Jill en haar mama en vriend. Jill maakte dat prachtige filmpje en ze wilden me bedanken voor de medewerking aan het eindwerk van haar dochter.  Eigenlijk moet ik haar bedanken, maar ok!

Uiteraard ging het weer vrij snel  over “diepere” dingen. Het lijkt ons nieuw lot te zijn! :-).
Ook in de week sprak een collega me aan over het therapiewerk dat ik doe, ook hij is geïntrigeerd….

Het stoort me/ons niet, integendeel. Als koppel zijn we een totaal andere weg ingeslagen, een waar we ons duidelijk meer dan thuis voelen. Ik met radio en therapiewerk en Tania is meer dan in de wolken als Vedic Art teacher!

Wandel gerust mee!
Maar denk nu niet dat we enkel “ernstig” kunnen zijn he ;-).

Scheet

Het was al snel 1u30 als we in bed lagen!

Gelukkig niet om 4.45u wakker geschoten, maar toch om 7u…
Mijn bioritme van in de week (wekker om 4.45u) speelt me in het weekend parten.

Nog even blijven liggen en dan maar opgestaan, koffie, ontbijt etc….en plots ontdekken dat er niets in de agenda staat, wel eens zalig!
Beetje gelezen, zelfs vervolg van een film gezien (foei, op een voormiddag TV zien 😉).

Kan niet

Plots kreeg ik weer zin om nog eens wat neer te schrijven. Ik werd naar mijn pc gezogen door de heerlijke geuren uit de open keuken. (mijn pc staat op keukentoog)

Hoe lekker rook dat allemaal!
Tania zit in een kookmodus sinds ze fan is geworden van Sandra Bekkari’s boeken “Nooit meer diëten”. En ik mag er mee van genieten!

Fijn om haar bezig te zien in de keuken.
Terwijl ik dit aan het neerpennen ben, besef ik dat ik terug regelmatig ontroerd word door kleine dingen.

Zelfs het gewoon rustig samenzijn op een zondagmiddag, oh zo ouderwets: zij kookt, hij doet niets!  lol.
De geuren doen me genieten, ze bezig zien geeft me een warm gevoel, en ik DURF dit nu ook te uiten!

Goed bezig!

Terug kunnen genieten van kleine, eenvoudige dingen.
Je terug kwetsbaar open durven stellen en het nog rondbazuinen ook :-).

Vind je dit overdreven of is dit steeds heel normaal voor je , des te beter voor jou. Misschien lees je deze blog  dan wel gewoon uit nieuwsgierigheid? 😉 Ook goed!

En toch weet ik dat dit herkenbaar is voor velen (of herkenbaar zal worden).

Nooit moed opgeven, want, JA! Er is leven na de burn-out!

 

En nu nog wat van die mango-kokos koekjes snoepen,

Tania

de groentelasagne blijkt helaas pas voor morgen te zijn…….

De sesam crackers met verse guacamole zijn ondertussen wel bijna op! 🙂

L-Yves-e groeten.

De zon gaat terug schijnen ! (ik beloof het je)

Zon

Tania floepte er het al lachend uit…..

We waren even terug naar binnen gekomen omdat het begon te regenen.
Ik was aan het lezen, zij aan het schilderen.

Ik had haar nog net even ervoor gezegd dat ik me plots  zeer intens gelukkig voelde: gisterenavond een familiefeestje overleefd, heel fijne babbel gehad met zus, vanochtend heel uitzonderlijk nog een NEI-sessie gegeven, weer bonk er op, wat een toffe gast!

En dat allemaal na een zeer vermoeiende werkweek, eerste week ochtendradio (6u on air…) en een zeer drukke NEI agenda.

Dus over dat lezen: ik las de krant onder een flauw zonnetje, genietend en dromend van het verhaal van Marc Legendre, die al jaren op een Spaans eiland woont.

canarias-islands

Beetje mijn droom, beetje maar hoor 🙂

Tania aan het schilderen, ik kan zo intens genieten van het nieuwe geluk dat ze ervaart, ze wordt een fantastische Vedic-Art teacher!

IMG_20160806_150219

Het plaatje klopte op dat moment. Tot het plots even begon te regenen dus.
Vroeger zou ik beginnen vloeken zijn, nu was ik zeer gelaten (in positieve zin he ;-)).

Wij enkele minuten naar binnen en toen zong ze al lachend: De zon gaat terug schijnen, ik beloof het je.

En ja hoor, de zon schijnt terug en niet enkel buiten, ook binnen (in me).
(ook al is het voorlopig nog maar met één oog ;-))

Thx!

JA! Er is leven na de burn-out!