Dat is geen zicht!

Lui oog

(in mijn tijd was het nog een vleeskleurig plastic ding dat op bril werd gekleefd….)

Al sinds mijn 9de heb ik een lui oog, ben er toen aan geopereerd, en al jaren ook geen dieptezicht dus. Het hindert me zeker niet in het dagelijkse leven, enkel bij sommige kleine handelingen: bv; water inschenken in een glas (rode wijn lukt dan wel weer wel ;-)).

Ik dacht eigenlijk dat ik er niets meer mee deed, met dat linkse oog, maar sinds enkele dagen voel ik dat ik helemaal niets meer zie! Er hangt een grauwe mist, geen zicht meer!

Toch even wennen, niet echt bang, maar vervelend.

Het hindert me niet echt, maar het voelt als een zware druk.
Als ik het oog dicht hou, is de druk weg.
Maar dat is ook geen zicht he 🙂

Sinds mijn energetisch werk als therapeut staan mijn voelsproeten als HSP’er wel uitermate open. Vooral om anderen te helpen, maar voor mezelf is dat soms niet duidelijk, niet zichtbaar. Lichamelijke kwalen zijn vaak een uiting van geblokkeerde emoties.

Dus ik ben heel benieuwd wat ik niet inzie voor mezelf, waarvoor ik mijn oog dus sluit.

Inzicht

Ik heb wel vermoedens.  Er zijn de laatste maanden zoveel zaken duidelijk voor me geworden, mijn eigen patronen, patronen van anderen rondom mij, maar er is duidelijk nog iets wat ik niet kan/durf/wil inzien voor mezelf. Zo is het meestal he.:-)

Op zoek dus: volgende week nog eens zelf laten NEI-en, vanmiddag cranio-sacrale behandeling bij Annick. Een topper!
En toch ook maar nog eens op het klassieke pad: begin augustus afspraak bij oogarts.

derde oog.jpg

Gelukkig heb ik mijn derde oog nog 😉

En toch is het fijn om op zoek te gaan naar jezelf. Ik denk nog dagelijks aan toen!

Wees gerust: JA! Er is leven na de burn-out!

L-Yves-e groeten

 

Muchas Gracias!

Het doet wat met een mens , zon en blauwe hemel!

IMG_0027

Het is weer even aanpassen hier. En dan heb ik het niet over het feit dat de vakantie voorbij is, dat is altijd even wennen he 😉

Maar ik heb het over de “gewone” dingen; voor mij dan toch althans: oa vriendelijkheid!
Op het moment dat ik dit schrijf, komt Tania net terug van het joggen: “enkel de vreemdelingen zeggen hier nog dag tegen elkaar”, zei ze verontwaardigd. Ze kreeg amper een dag of lach terug toen ze mensen al groetend voorbij liep.
Misschien zijn die “vreemdelingen” zelfs niet meer zo vreemd hier, maar vinden ze het wel vreemd dat er niet meer tegen elkaar gesproken wordt….:-)

Gisteren even snel wat boodschappen gedaan. Bij het afrekenen zag ik op het kassascherm een bepaalde promo niet verschijnen en vroeg er vriendelijk achter. “da weurt ottomatisch  berekend meneer” snauwde ze me toe…Wow. Aanpassen.Vreemd.
De afgelopen 2 weken niet meer meegemaakt, ook niet in de Spaanse winkel met dezelfde naam (Carrefour) waar veel meer mensen waren, die tot middernacht open is en waar de kassiersters ongetwijfeld minder goed betaald worden….maar ze zijn oh zo vriendelijk, al spreek ik zeker geen perfect Spaans.

Ook op die terrasjes waar het behoorlijk druk was: wees vriendelijk, doe gewoon, respectvol en de obers zijn ongelofelijk tof!
En ook zij kreunen onder de crisis, kloppen lange dagen, worden weinig betaald.
Dat ze het wat lastiger hebben met de Russen, vergeef ik hen graag. Hoe onbeschoft kunnen zij wel niet zijn! Ook zij reageren trouwens niet op een vriendelijke OLA 😉

Is het de zon? Geen idee. Al werkt mooi weer wel positief op je gemoed, het is niet het enige dat het verschil kan maken.

IMG_20160628_133107

We zaten in een klein toeristisch dorpje, niet zo ver van Benidorm (ja , lach maar, maar wat een zalig klimaat!).

Even een uitstap gemaakt naar Altea. Het mooie oud stadsgedeelte is aan te raden, de Costa minder. Ook daar weer een staaltje van vreselijke “mentaliteit “: we wandelen rustig naar onze wagen op de parking. Een oude dame stopt en vraagt of we doorrijden. Het was net ter hoogte van onze auto. Ze wilde rustig achteruit rijden, maar had niet gezien dat er ondertussen een andere wagen achter haar stond. Amper raakten de 2 auto’s elkaar en stormde de chauffeur als een wilde stier uit zijn auto. Begon te brullen, net niet te slaan. Een Antwerpenaar! Wat schaamde ik me!

Natuurlijk mag je alles niet veralgemeen, maar er heerst hier in België duidelijk wat met onze mentaliteit, met de manier van “samen”leven. Hoe confronterend om dat nog eens extra onderstreept te zien op je vakantie.

Anderen veranderen kan ik niet,wil ik ook niet. Ik  kan alleen maar trachten te inspireren.

Voor de rest een zalige vakantie achter de rug hoor: heerlijk weer, lekker eten , én vooral kwalitatief en ook nog eens meer dan betaalbaar.

IMG_20160624_220828IMG_20160628_143930

€1,20                                                €10

Vriendelijk zijn kost geen geld en dat zijn ze daar nog niet vergeten.
Het leven kan zo gewoon, zo heerlijk zijn. Wees vriendelijk voor mekaar. Praat eens terug met elkaar, respectvol.

En steek het niet op alle besparingen, hervormingen, vluchtelingen, de regen, de voetbal. Begin bij jezelf!

Jezelf
Zullen we met z’n allen eens een extra inspanning doen?
Misschien werkt het wel aanstekelijk!

Of toch maar eerst eens goed met je gezicht tegen de muur lopen?

Misschien moet je eerst wel door die fase, maar vergeet niet voor daarna:

JA! ER IS LEVEN NA DE BURN-OUT!

 

L-Yves-e groeten