Leve de natuur!

Livigno.jpg

Net terug uit vakantie: een weekje in de Italiaanse bergen,…..bergen met sneeuw, sneeuw met skiërs op, blije skiërs , met een zonnebril op, want de zon schijnt, skiërs die lachen (tenzij ze iets breken ;-)), lachende gezichten op het zonneterras, op het zonneterras vriendelijke obers, obers die uit het zuiden van Italië komen, uit Moldavië, van ver dus, wegens geen werk aldaar, maar ze lachen, zijn vriendelijk en ja, ze werken hard!

Lachen is aanstekelijk, je wordt er zelf vrolijk van , mensen naast je nemen het over en plots is iedereen happy.
Misschien inderdaad wel beetje overdreven, maar toch…..vriendelijk zijn kost geen geld!

Wees vriendelijk.jpg

Fijn om een jonge generatie (3 zussen nog wel!) een nieuwe zaak te zien opstarten, met wat een enthousiasme, wat een vriendelijkheid, kwaliteit aan betaalbare prijzen.  Daar kunnen we hier nog wat van leren!

Wat een fijne ervaring was het alweer. Omdat het vakantie was? Misschien…

Voor mij is het alweer iets duidelijker (voor zover dat het dat nog niet was), de omgeving bepaalt veel voor me: leve de natuur!

Ik heb een voorkeur voor open ruimte, water, zon (niet té warm), vriendelijke mensen, en ja….ook lekker eten :-); kwalitatieve basisproducten is al voldoende!
Een plek waar ik kan werken, ademen, mensen inspireren, helpen….kan LEVEN!

Op diverse vlakken is België een paradijs, woning, cultuur, diversiteit, werkgelegenheid (toch wel, ja), en vooral sociale zekerheid.  Vooral dat laatste speelt bij veel mensen, begrijpelijk, maar is angst een drijfveer om hier te blijven?

Enige tijd geleden raadde de vrouw van een goede vriend me aan om toch maar best niet ooit mijn droom achterna te gaan, naar de zon te verhuizen dus, want er is toch nog nergens zo een goed sociaal zekerheidsstelsel als hier in België.
Zij is consulente bij een ziekenfonds….en dat ze me een cowboy vind met een niet erkende therapievorm laat ik dan nog even buiten beschouwing.   Want enkel hun klassieke, wetenschappelijk onderbouwde therapievormen werken hé!
Ik ben voorstander van een én/én verhaal, maar dat is niet bespreekbaar volgens haar. De pharma lobbying heb ik dan nog maar niet durven oprakelen…

zot.jpg

Ze moest eens weten dat ik binnenkort van ziekenfonds verander 😉

Zeker ikzelf besef het prachtige aan het sociale zekerheidssysteem , ik ben ontzettend dankbaar dat ik 2 jaar lang een opvangnet had tijdens mijn burn-out!

Maar misschien, ik zeg wel degelijk MISSCHIEN, had een andere levensvorm/omgeving me niet zover laten komen……Aan de andere kant heeft het me aangezet om mezelf binnenstebuiten te keren en op zoek te gaan naar wie ik écht ben, wat ik écht wil, soms verrassend hoor! ;-). Maar ik ben blij dat ik zo diep ben durven gaan.

Maar hoe lang is dit systeem nog houdbaar? Zeker als we niet anders gaan (samen)leven!

Begin alvast eens met wat minder zuur te kijken (je moet eens naar de mensen op bus en tram kijken!), zeg eens dag tegen je buur, lach eens!
Schrik niet van de mensen hun reactie he, ze denken dat er iets mis is met je! lol

Kat

Al klaag ik zeker niet over mijn woonomgeving, integendeel, toch mis ik de natuur!
Maar mijn nieuwe vorm van leven na de burn-out ligt me wel, ik wil echt niet meer terug!

Misschien ooit wel eens naar de zon, later!

Dus zit je nog middenin een burn-out, of ken je mensen die er mee te maken hebben, stel ze gerust (en verwijs hen gerust door naar deze blog ;-))

JA! Er is leven na de burn-out!

L-Yves-e groeten

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s