Synchroniciteit (what a day!)

Synchroni

Wat een vreemde dag was het (en het is nog maar 16.30u ;-))

Even de agenda schetsen hoe hij er vanochtend om 8u uitzag: meeting op radio en in de loop van de dag 2 NEI patienten:

rustig

Vrij rustig dus…

Meeting is vlot verlopen, op tijd terug thuis voor afspraak met B.voor NEI: verdorie, verkeerde bos sleutels meegenomen, kan dus niet binnen!

Dorie

B.snel verwittigd dat ik een half uurtje later zou zijn, ondertussen kan ik snel Tania’s sleutels gaan ophalen op haar werk. B.is eigenlijk ook een vriend en we hadden afgesproken om de na NEI-sessie even te gaan lunchen. B.belde me meteen terug en vroeg of de sessie niet kon verzet worden en we gewoon samen konden gaan lunchen. Mij goed.;-)

We spraken bij mij thuis af om samen naar A’pen te rijden en de sleutels op te halen.
Zo zag hij ook eens die mooie winkel waar Tania werkt (Amandine).:-)

Eens geparkeerd, rustig wandelend, passeerde ik voorbij de boekenwinkel waar ik voor hem eens een mooi boek had gekocht. Wou hem de mooie winkel wel eens laten zien (‘t Stad leest). Ik keek naar de boeken van een van mijn favoriete schrijvers (Murakami) die ik ooit leerde kennen door een ex-partner, een relatie die niet fijn eindigde…

Ik draai me om en wie passeert snel voorbij mij:…zij!
Na 5 jaar kom ik haar voor een eerste keer tegen!

Ze doet alsof ze me niet ziet, maar merk duidelijk haar kwade blik op.
Ik schrik zo hard dat ik even van mijn melk ben, en vraag aan B. om door te gaan.
Stom eigenlijk, had gewoon in mijn kracht moeten staan en haar dag gaan zeggen.

Eens bij Tania aangekomen, zei ze me: amai , jij ziet er “wit” uit lol.
Vertelde haar meteen wat me overkomen was.
Fijne reactie had ze: “je hebt toch zelf dag gezegd!?” ;-);
neen dus, te hard geschrokken….Stom van me!

Nu dit is niet het enige wat zo “toevallig” leek: eergisteren heb ik de aflevering van “Radio GaGa” bekeken, gefilmd in het psychiatrisch centrum Bethanië.
Tijdens die aflevering werd ik ongelofelijk aangetrokken door het verhaal van een meisje dat te maken had met psychoses. Vanochtend kreeg ik telefoon: een bezorgde moeder die een afspraak wou maken voor haar dochter: ze wil haar van de joints en….psychoses afhelpen. Kort uitgelegd wat NEI doet, maar vooral dat dochter zelf een afspraak moet maken. Straf. (Wat een toeval dacht ik toen even, niet wetende wat me de rest van de dag nog zou overkomen)

De lunch dan:

Camino

B.is ook nogal thuis in de alternatieve en spirituele wereld. Hij heeft nogal fijne ervaringen met het “Enneagram” en begon er nog eens gepassioneerd over te vertellen, en begon zelfs inzicht te geven in mijn eigen relatie met Tania.
Thx B.!

Plots ging het even over de taalpatronen van Milton Erickson. Ik krijg een sms, verontschuldig me even, neem telefoon en zie ook dat ik een mail ontving voor een info-avond over….Milton Erickson! Weird!

3 x op een dag, kan geen toeval zijn! Welkom in mijn nieuwe wereld.

Unknown

JA! ER IS LEVEN NA DE BURN-OUT!

perfectionisme (afl.98765)

Perfectionisme

Het is én blijft een valkuil…

En toch….

In mijn vorige blog vertelde ik je dat ik een Engelse NEI-sessie ging geven én dat er een gezamenlijke presentatie over stress- en burn-out preventie aankomt (samen met Ann).
Afzonderlijk hebben we wel al wat lezingen gegeven, maar de krachten bundelen is de toekomst.

Wel, we hebben al een eerste kennismakingsgesprek gehad waarbij we ons zijn gaan voorstellen en onze échte bedoelingen hebben toegelicht: preventief helpen!
De dame zat op zelfde golflengte en we zien wel of er op termijn iets uitkomt.
Volgende contacten werden ook al aangesproken.

Maar datgene waarvoor ik toch best wat zenuwachtig was:

Britse vlag

de Engelse sessie!
Wel, die is net achter de rug en….best ok 🙂

Hoe heerlijk om toch al te merken dat het me lukt, dat iets minder perfectionistisch trachten te zijn!

Perfect

Enkele dagen geleden begon ik aan de vertaling van de sessie, iets wat me toch weer in mijn oude patroon bracht: het moest….perfect zijn 😉 !

Alles zorgvuldig opgezocht, laten nakijken door iemand die ook met de materie bezig is, zelfs een 2de x….ik wou immers geen fouten maken.(OMG ;-))
Ik bereidde het gesprek in het Engels voor, of ik toch zeker alle woorden perfect kende én correct uitsprak….

Tuurlijk spookte het me’s nachts wel eens door mijn hoofd: plots geen Engels meer kunnen…

Tot er gisterenavond plots een klik in mijn hoofd kwam: en mocht het Engels nu wat minder gaan, so what! Het gaat toch om de inhoud én om het resultaat?
De vorm is natuurlijk ook wel belangrijk, maar minder prioritair.
My God, waar kwam dat plots vandaan, echt wel een:

Hemel

Ik kan je verzekeren dat dit een openbaring is. In mijn vorig professioneel leven waren er zulke kwaliteitsnormen én controle (zeker voor externe presentaties) dat je je dat ook persoonlijk toe-eigent…

Al mijn persoonlijke inspanningen omtrent oa perfectionisme beginnen dus te lonen, zalig!

En..

Yes

het was een goede sessie!

Het Engels soms iets minder (omdat het zulke termen zijn die je in het dagelijkse leven iets minder gebruikt (organen, emoties, etc…), maar de persoon ervaarde meteen het effect van de NEI. Love it 🙂

Ik voel heel bewust alle valkuilen aan én probeer er op te anticiperen.

Tot hiertoe lukt het me meestal. Al besef ik dat er ook andere momenten gaan aankomen, en daar zal ik dan ook eerlijk over bloggen. Ik tracht eerlijk mijn ervaringen met je te delen.

Mocht je het licht aan de einde van de tunnel nog niet zien, niet opgeven, want:

JA! ER IS LEVEN NA DE BURNOUT!