Leven met een nieuwe bril?

Unknown

Het is nu een kleine 2 weken geleden dat ik blogde: “I’m back” en dat is ook zo, maar ik moet nu wel steeds een bril opzetten: de bril die goed rondkijkt, die me helpt bewust de mooie dingen te zien. Die me ook tijdig de valkuilen toont…
Al moet ik daar uiteraard zelf mee leren omgaan, dat gaat die bril niet voor me doen 😉

Het blijft een strijd:

Unknown3

Nu ik “terug” ben, is het ook echt opnieuw leren omgaan met rustige momenten, hoe vreemd dat ook moge klinken na 2 jaar strijd. Nu heb ik er weer wat en begint het hoofdje terug te malen: terug dat schuldgevoel van minder werken.

  • Mag ik wel een boek lezen in de namiddag?
  • Is het OK om ’s ochtends rustig aan de dag te beginnen?
  • Enkele uren vrij overdag?

Dat ik in het weekend mijn vaste radioprogramma’s heb en in de week de NEI-praktijk zeer vlot begint te lopen én er meer en meer belangstelling in de magneten begint te komen, blijf ik maar normaal vinden.
Ik weet dat ik me eerder moet focussen op hetgeen ik nu allemaal al terug doe, kan en/of wil ipv op die andere momenten, maar toch….

Allemaal punten waar ik de afgelopen 2 jaar hard heb aan gewerkt, ik heb ze leren inzien en mee omgaan.
Ook zij zijn “terug”, maar nu zie ze tenminste. Het lijkt wel een duiveltje dat me steeds achtervolgt.
Het grote voordeel is dat ik het nu bewust opmerk en er op anticipeer.

Ik schrijf dit niet neer omdat ik me terug negatief zou voelen ofzo, integendeel….
Ik weet dat deze blog nogal gelezen wordt door mensen die er net inzitten of er bijna uitzijn.
Ik wil hen enkel meegeven dat een burn-out steeds zijn sporen nalaat en je er voor de rest van je leven zal moeten mee rekening houden.

Maar….JA! Er is leven na de burn-out!

Unknown2

Klinkt misschien nogal zwaar, maar is het eigenlijk niet, just nice to know! 😉

Een van de lastigste voor mezelf blijft het “afblokken” van negatieve energie of andermans gemoedstoestanden, echt ne moeilijke!

Een vriendin (aka Groene Goeroe ;-)) heeft mij (&Tania) voorgesteld om eens samen te mediteren , zeer benieuwd.
Ik hou jullie op de hoogte.;-)

Ondertussen blijf ik ook wel wekelijks genieten van de Chi-Kung-lessen. Ik blijf bewust kiezen voor de positieve krachten er van.  Dat blijft de basis om mijn dromen te realiseren!

banner-park-chi-kung-veldje

Als je eens wil meedoen: de komende dinsdagavonden in JULI (en begin augustus) gaan door in open lucht: een aanrader!

Tot in het park?

L-Yves-e Groeten!

Eerste terugblik !?

Terugblik

Als je het gevoel hebt om al eens een eerste keer te kunnen “terugkijken naar“….is dat een goed teken!

Het voelt echt aan als “oef, bijna alles achter de rug” en dat is ook zo!

Back

Al zal ik nog dagelijks rekening moeten houden met de valkuilen , en die zijn er zeer zeker!
(lees vorige blogs ;-))

Maar dat is niet erg, het is fijn om bewust in het leven te staan en om naar je lichaam te luisteren!  Een goede balans te kunnen vinden!

Balans

2 dagen geleden was ik jarig en werd ik overdonderd door ontzettend veel lieve berichten via Facebook, WhatsAp, Twitter, gsm, mail…

Toen voelde ik dat het echt minstens 5 jaar moet geleden zijn, dat ik nog eens een goed gevoel had om jarig te zijn.
Heb zelfs sinds lang nog eens de verjaardag met anderen doorgebracht én het was fijn. (merci Tania).
Het was een last-minute ingeving van haar en blij dat ze het heeft gedaan.
Moest ze het eerst gevraagd hebben, ik had het niet gewild.

En toch had ik een voorgevoel!

Ik had als verrassing voor achteraf (als we terug thuis kwamen) zelfs op een briefje geschreven wie er ging komen naar het restaurantje waar we eigenlijk met 2-en gingen eten!

Spooky! 🙂

Glazen bol

Het gaf me al bij al nog maar eens inzicht dat de jaren voor de burn-out ook redelijk heftig zijn geweest, al voelde dat op dat ogenblik niet zo aan.

Een burn-out krijg je uiteraard ook niet van de ene dag op de andere….

Het was dus een eerste moment (verjaardag) waarop ik bewust het gevoel had om te te kunnen “terugkijken naar” de burn-out.

Wat een fijn gevoel!
Zou het nu echt voorbij zijn, gaat het wel ooit helemaal voorbij???

En dan vandaag toch terug even “getest” geweest: ik rij met mijn “oldtimertje” tegen een paal: grote schade vooraan. Compleet van mijn melk, thuis even geen lawaai kunnen verdragen, snel lastig en help (!) er kwam een klant voor de NEI-praktijk: wel, het is perfect verlopen! Echt diep kunnen gaan en het gaf me enorm veel positieve energie.

Amper enkele uren na het “accidentje”, alles gerelativeerd! Zalig!

Gaat het steeds zo zijn? Benieuwd! 😉

Ik hou jullie met plezier op de hoogte van het verdere verloop.

Aan het aantal privé reacties te zien, is er duidelijk toch nog nood aan gewone berichten uit het dagelijkse leven van een “lotgenoot”.

Deze eerste “terugblik” is weer een enorme stap vooruit voor me, nog velen te gaan, maar rustig hè! Rome is ook niet op 1 dag gebouwd!

Dus, ook al zit je momenteel nog even diep, volhouden, aan jezelf blijven werken, want…

JA! Er is leven na de burn-out!

PS: Als je op de hoogte wil blijven, gewoon deze blog volgen of de Facebookpagina of “Sensityves”  …

L-Yves-e groeten